Diensten van derden op je website: wat laadt wanneer

Wat een dienst van derden is

Een dienst van derden is alles wat je pagina laadt van een server die niet van jou is. Je pagina bevat het adres, en de browser van de bezoeker haalt het bestand direct van die server: een lettertype, een script, een videospeler, een kaart, een chatvenster. Daarvoor moet de browser verbinding maken met de andere server. Die server ontvangt dus het IP-adres van de bezoeker en meestal ook het adres van je website. Sommige diensten plaatsen of lezen ook cookies of vergelijkbare gegevens in de browser.

Typische diensten

De lijst is niet volledig. Tagmanagers zijn een bijzonder geval: ze zijn één script, maar kunnen veel andere diensten laden die je niet in de HTML ziet. Toestemmingstools zijn vaak zelf diensten van derden.

Waarom het moment van laden telt

Alles wat in de HTML van je pagina staat, laadt zodra de pagina opent, voordat de bezoeker iets in een cookiebanner heeft aangeklikt. Na een keuze komen alleen de diensten erbij die de pagina heeft tegengehouden. Het diagram toont de volgorde.

Wat de regels zeggen

• EU: artikel 5, lid 3, van Richtlijn 2002/58/EG (de richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) staat het opslaan van informatie op het apparaat van een gebruiker, of de toegang tot informatie die daar al is opgeslagen, alleen toe als de gebruiker toestemming heeft gegeven na duidelijke en volledige informatie. Uitzonderingen: het enige doel is de doorgifte van een communicatie, of het is strikt noodzakelijk voor een dienst waar de gebruiker uitdrukkelijk om heeft gevraagd.
• Duitsland: § 25 TDDDG heeft dezelfde opbouw. Opslaan en toegang zijn alleen toegestaan met toestemming op basis van duidelijke en volledige informatie, en informatie en toestemming volgen de AVG. De twee uitzonderingen staan in lid 2.
• Polen: artikel 399 van het Prawo komunikacji elektronicznej van 12 juli 2024 (de Poolse wet op de elektronische communicatie) vereist dat de gebruiker eerst wordt geïnformeerd, onder meer over het doel, en daarna toestemt. Dat geldt niet als opslag of toegang nodig is om een bericht door te geven of om een dienst te leveren waar de gebruiker om heeft gevraagd. De wet zegt zelf dat ze Richtlijn 2002/58/EG omzet.
• AVG: overweging 30 noemt IP-adressen en cookie-identificatoren als voorbeelden van online identificatoren die aan natuurlijke personen gekoppeld kunnen worden. Een online identificator is een van de voorbeelden in de definitie van persoonsgegevens in artikel 4, punt 1.

Zo zie je wat je site laadt

1. 1Open je pagina in een privévenster, zodat er geen eerdere toestemming is opgeslagen. Klik nog niet op de cookiebanner.
2. 2Open de ontwikkelaarstools van je browser en ga naar het tabblad Netwerk. Laad de pagina opnieuw. Elk verzoek verschijnt met de server waar het naartoe ging.
3. 3Sorteer of filter de lijst op domein. Elke server buiten je eigen domein is een derde. Noteer de dienst, het soort bestand en of het vóór je keuze in de banner verschijnt.
4. 4Open het tabblad Applicatie of Opslag om te zien welke cookies en opslagitems er vóór je keuze zijn.
5. 5Weiger alles in de banner, laad opnieuw en vergelijk. Accepteer daarna alles en vergelijk opnieuw. Diensten die vóór elke keuze of na een weigering verschijnen, verdienen een nadere blik.
6. 6Herhaal dit voor de belangrijkste soorten pagina's: de startpagina, een product- of artikelpagina, het contactformulier en pagina's met video's of kaarten.

Wat een statische scan wel en niet ziet

Een statische scan leest de HTML die je server levert. Hij is snel en makkelijk te herhalen, dus een goede eerste blik en een goede controle na elke wijziging. De browsertest laat de rest zien.

Alternatieven die minder laden

• Lettertypen: host de lettertypebestanden op je eigen server in plaats van ze van een lettertypedienst te laden. Controleer eerst de licentie van het lettertype. Vergeet geen lettertypen die een thema, een plug-in of een CSS-bestand laadt.
• Video's en kaarten: gebruik laden na een klik. De pagina toont eerst een voorbeeldafbeelding van je eigen server en een korte toelichting. De speler of de kaart laadt pas wanneer de bezoeker klikt. Een videoadres met verbeterde privacy laadt nog steeds bestanden van de servers van de videoaanbieder.
• Chat: laad het chatvenster pas wanneer de bezoeker het opent, of bied in plaats daarvan een contactformulier op je eigen server aan.
• Scripts en bibliotheken van een CDN: zet een kopie op je eigen server. Houd je om goede redenen een CDN, behandel het dan als elke andere dienst van derden.
• Statistieken: een tool die op je eigen server draait, is technisch gezien geen derde. Welke gegevens hij verzamelt en of je toestemming nodig hebt, moet je nog steeds controleren.

Werken met Do4U

De Check van derden laat zien met welke externe servers een pagina contact maakt en welke diensten erachter zitten. Je voert het adres van een pagina in of plakt de HTML ervan. Do4U leest de HTML die de server levert en vindt externe servers in scripts, stylesheets, preconnect- en preload-hints, afbeeldingen, frames, video's, formulieren, metatags en in de code van de pagina. Het koppelt elke server aan een lijst van bekende diensten en het bedrijf erachter, en toont hoe die is ingebonden: direct geladen, vooraf verbonden, in de paginacode of tegengehouden tot toestemming. Je ziet ook of er een bekende toestemmingstool aanwezig is. De check werkt zonder AI en is gratis. Hij voert geen JavaScript uit, dus voeg de browsertest toe voor diensten die scripts later laden.

Do4U vindt hints, jij controleert en beslist. Het resultaat zegt niet of een dienst is toegestaan.