Je website vertalen: URL's, hreflang en controle
Een vertaalde website vraagt meer dan vertaalde tekst: één adres per taal, hreflang, het lang-attribuut, een woordenlijst en een controle voordat je publiceert.
Eén adres per taal
Geef elke taalversie van een pagina een eigen URL, bijvoorbeeld example.com/de/ en example.com/pl/. Google raadt aparte URL's aan in plaats van de taal op hetzelfde adres te wisselen met cookies of browserinstellingen. Submappen, subdomeinen of landendomeinen werken allemaal; URL-parameters zoals ?lang=de worden afgeraden. Google bepaalt de taal van een pagina aan de hand van de zichtbare inhoud, dus houd de tekst en de navigatie van één pagina in één taal.
hreflang: de versies verbinden
Met hreflang vertel je zoekmachines welke pagina's bij elkaar horen: met link-elementen in de head van de pagina, een HTTP-header of de sitemap. Voor Google zijn de drie manieren gelijkwaardig, dus één is genoeg. Een voorbeeld voor een pagina in het Engels, Duits en Pools:
<link rel="alternate" hreflang="en" href="https://example.com/en/prices/" />
<link rel="alternate" hreflang="de" href="https://example.com/de/preise/" />
<link rel="alternate" hreflang="pl" href="https://example.com/pl/ceny/" />
<link rel="alternate" hreflang="x-default" href="https://example.com/en/prices/" />- Hetzelfde blok komt op alle drie de pagina's. Elke versie noemt zichzelf en alle andere; wijst B niet terug naar A, dan negeert Google de tags.
- Gebruik volledige adressen met https://, niet alleen /de/preise/.
- De taalcode volgt ISO 639-1 (de, pl), desgewenst met een regio volgens ISO 3166-1 Alpha 2, zoals de-AT. Alleen een landcode is niet geldig.
- x-default noemt de pagina voor bezoekers van wie de taal bij geen van je versies past. Google bedacht het voor taalkeuzepagina's; veel sites gebruiken hun hoofdversie.
Het lang-attribuut
Stel de taal van de pagina in op het html-element, bijvoorbeeld lang="en". Een passage in een andere taal krijgt een eigen lang-attribuut op het element eromheen. Volgens het W3C gebruiken spraakuitvoer, brailleomzetting, spellingcontrole, lettertypekeuze en woordafbreking deze informatie. Google schrijft daarentegen dat het hreflang en het lang-attribuut niet gebruikt om de taal van een pagina te bepalen. Het attribuut dient dus browsers en hulptechnologie, en de zichtbare tekst moet in de juiste taal zijn.
Wat je niet mag vertalen
- HTML-tags en attributen: een vertaalde class-naam of href breekt de opmaak of de link.
- Plaatshouders zoals {name}, {{count}}, %s of %1$d. Ze blijven precies zoals ze zijn en komen precies één keer voor.
- URL's, bestandsnamen, e-mailadressen, code en shortcodes zoals [contact-form].
- Sleutels in taalbestanden, zoals checkout.button.pay. Alleen de waarden worden vertaald.
- Merk- en productnamen, tenzij je bewust voor een lokale naam hebt gekozen.
Taalbestanden: .po, JSON en XLIFF
Apps, thema's en plug-ins bewaren hun teksten in taalbestanden. In gettext-.po-bestanden heeft elk item een msgid (de bron) en een msgstr (de vertaling); de header Plural-Forms zegt hoeveel meervoudsvormen de taal heeft. Pools heeft er drie nodig, Engels twee. In i18n-JSON-bestanden blijven de sleutels staan en veranderen alleen de waarden. XLIFF houdt bron en doel naast elkaar, met id's en notities die moeten blijven.
Een woordenlijst voor merk- en producttermen
Bepaal vóór de eerste vertaling welke termen blijven zoals ze zijn (merk-, product- en pakketnamen) en welke altijd dezelfde vertaling krijgen. Voeg de aanspreekvorm toe: du of Sie in het Duits, ty of Pan/Pani in het Pools. Zo blijven knoppen, productpagina's en e-mails consistent.
Machinevertaling: een concept, dan een moedertaalspreker
Machinevertaling geeft je snel een eerste concept, geen afgewerkte tekst. Het spambeleid van Google noemt gescrapete inhoud die door automatisch vertalen tot veel pagina's is gemaakt, met weinig waarde voor gebruikers, als een voorbeeld van misbruik van geschaalde content. Het probleem daar zijn massaal gemaakte pagina's zonder waarde, niet vertalen als zodanig. Google schrijft ook dat alleen menu en footer vertalen terwijl de hoofdinhoud in één taal blijft, een slechte ervaring geeft. Plan een controle door een moedertaalspreker:
- 1Lees de tekst op de pagina, niet alleen in een tabel. Context verandert betekenis.
- 2Controleer getallen, datums, prijzen, eenheden en contactgegevens.
- 3Controleer de termen uit de woordenlijst en de aanspreekvorm.
- 4Controleer korte teksten: knoppen, menu-items en foutmeldingen worden vaak langer of dubbelzinnig.
Stuur bezoekers niet automatisch door
Google raadt automatische doorverwijzingen af op basis van de vermoedelijke taal of locatie van een bezoeker, zoals IP-adres of browsertaal: ze kunnen mensen en zoekmachines verhinderen alle versies te zien. Zet op elke pagina een zichtbare taalkeuze die linkt naar dezelfde pagina in de andere talen, en laat mensen kiezen.
Werken met Do4U
HTML vertalen laat tags, links, attributen en plaatshouders ongewijzigd en controleert daarna de structuur; de woordenlijst van je account houdt merk- en productnamen zoals jij ze wilt. De tool Taalbestanden doet hetzelfde voor .po-, JSON- en XLIFF-bestanden en maakt de meervoudsvormen van de doeltaal. De tool Vertalen verwerkt platte tekst en somt onduidelijke passages op als notities.
Do4U maakt het concept, jij controleert en beslist. Laat een moedertaalspreker het lezen voordat je publiceert. Een vertaling is geen belofte van meer bezoekers.
Bronnen
- Google Search Central: Google informeren over gelokaliseerde versies van je pagina (pagina bijgewerkt op 21 september 2026, Engels) (developers.google.com)
- Google Search Central: sites voor meerdere regio's en talen beheren (pagina bijgewerkt op 10 december 2025, Engels) (developers.google.com)
- W3C Internationalization: waarom het lang-attribuut gebruiken? (bijgewerkt op 5 september 2025, Engels) (www.w3.org)
- Google Search Central: spambeleid voor Google Zoeken op internet (pagina bijgewerkt op 28 augustus 2026, Engels) (developers.google.com)