Zduplikowane treści: tytuły, canonical i warianty adresów

Czym są zduplikowane treści

Zduplikowana treść to ta sama albo bardzo podobna treść główna pod więcej niż jednym adresem. Zwykle nie chodzi o skopiowany tekst, tylko o technikę: jedna strona odpowiada pod kilkoma adresami. Google nazywa wybór jednego reprezentatywnego adresu kanonizacją. Grupuje strony o tej samej lub bardzo podobnej treści głównej i pokazuje w wynikach wyszukiwania jedną z nich.

Google pisze, że pewna ilość zduplikowanych treści jest normalna i nie narusza zasad dotyczących spamu. Problem jest inny: to nie ty decydujesz, który adres się pojawi, sygnały takie jak linki rozkładają się na kilka adresów, statystyki są mniej czytelne, a roboty tracą czas na kopie zamiast na nowe strony.

Skąd biorą się duplikaty

• Protokół i domena: http i https, z www i bez www. Google podaje oba przypadki jako typowe warianty.
• Parametry: parametry śledzące, takie jak gclid albo utm_source, identyfikatory sesji oraz sortowanie i filtry na stronach kategorii.
• Drobne różnice w adresie: ukośnik na końcu, wielkie i małe litery albo index.html mogą zrobić z jednej strony kilka adresów.
• Ten sam produkt w kilku kategoriach, z osobnym adresem dla każdej ścieżki.
• Wersje do druku, osobne strony mobilne oraz kopie testowe lub demo dostępne dla robotów.
• Warianty regionalne: osobne adresy dla kilku krajów z tą samą treścią w tym samym języku.

Aby je znaleźć, porównaj trzy listy: adresy w mapie witryny, adresy widoczne w statystykach i adresy, które znajduje przejście robota po twojej stronie. Adres, który pojawia się w statystykach, ale brakuje go w mapie witryny, często jest wariantem.

Powtórzone tytuły, opisy i H1

Drugi rodzaj duplikatów dotyczy tekstów, a nie adresów. Google zaleca osobny, opisowy tytuł dla każdej strony i ostrzega przed powtarzanym tekstem i szablonowymi zwrotami w elemencie title. Przykładem jest tam sklep, który na każdej stronie używa tego samego hasła reklamowego jako tytułu, przez co stron nie da się od siebie odróżnić. Jeśli tytuł jest mało przydatny, Google może wziąć pod uwagę także główny widoczny tytuł i nagłówki, takie jak h1.

Typowe przyczyny to szablony, które wstawiają tylko nazwę sklepu, strony kategorii z numerami stron i warianty produktu ze wspólnym tekstem. Każdej stronie w takiej grupie daj tytuł, opis i H1, które nazywają to, co ją odróżnia: produkt, kolor, miasto albo temat. Jak je pisać, opisuje nasz poradnik o tytułach i opisach meta.

Strony prawie takie same

Strony z prawie tym samym tekstem głównym trudniej ocenić: strony lokalizacji, w których zmienia się tylko nazwa miasta, warianty ze wspólnym tekstem, strony tagów i kategorii z tymi samymi artykułami. Dla każdej grupy zapytaj, czy każda strona ma dla odwiedzających własny cel. Jeśli tak, daj jej własną treść. Jeśli nie, połącz strony w jedną i przekieruj pozostałe albo oznacz jedną stronę jako wersję główną.

Jak wskazać Google adres główny

Google podaje trzy sposoby i mówi, jak silnym sygnałem jest każdy z nich:

• Przekierowanie, na przykład 301: silny sygnał, że cel ma zostać adresem kanonicznym. Użyj go, gdy rezygnujesz z duplikatu.
• Link canonical w nagłówku strony albo w nagłówku HTTP: także silny sygnał. Nagłówek HTTP działa również dla plików, takich jak PDF.
• Mapa witryny zawierająca tylko adresy główne: słaby sygnał.

Google traktuje twój wybór jako wskazówkę, a nie regułę, i może wybrać inną stronę, jeśli inne sygnały mu przeczą. Dlatego niech każdy sygnał wskazuje ten sam adres.

Zasady dla linków canonical

• Każda strona główna wskazuje samą siebie jako canonical.
• Używaj pełnych adresów z https://, a nie względnych.
• Nie podawaj dla tej samej strony różnych adresów canonical w różnych miejscach.
• Nie używaj noindex, żeby wybierać między duplikatami w swojej witrynie. Ono całkowicie usuwa stronę z wyszukiwarki.
• Nie używaj do tego pliku robots.txt. Google może i tak zaindeksować zablokowane adresy, tylko bez ich treści.
• W linkach wewnętrznych używaj adresu głównego, w menu, w tekście i w mapie witryny.
• Wersje językowe wskazują same siebie, a nie inny język. Dlaczego, wyjaśnia nasz poradnik o błędach hreflang.

www, https i inne warianty witryny

Wybierz jedną formę domeny, na przykład https z www, i przekieruj na nią każdą inną formę, strona po stronie, a nie na stronę startową. Google zwykle woli wersję https jako kanoniczną, chyba że są problemy, na przykład nieważny certyfikat, i odradza przekierowania z https na http. Potem sprawdź, czy linki wewnętrzne, linki canonical i mapa witryny używają wybranej formy.

Praca z Do4U

Duplikaty SEO czyta twoją stronę od strony startowej, z listy adresów albo z mapy witryny. Dla ograniczonej liczby stron porównuje tytuły, opisy meta, H1, linki canonical, noindex i widoczny tekst główny. Każde znalezisko dostajesz w grupie razem z adresami, których dotyczy: powtórzone i brakujące tytuły oraz opisy, strony z małą ilością tekstu, strony z prawie tym samym tekstem, linki canonical prowadzące do niedziałających stron lub innych witryn oraz strony z noindex, do których linkują twoje własne strony. Wszystko możesz wyeksportować do CSV. Sprawdzenie działa bez AI i jest bezpłatne, z dziennym limitem na konto.

Strony są czytane tak, jak dostarcza je serwer, bez JavaScriptu, a duża witryna jest czytana tylko częściowo. Długości tytułów to wartości orientacyjne, a nie zasady Google. Do4U znajduje wskazówki, a ty sprawdzasz i decydujesz, który adres zostaje.