Naar de inhoud
Terug naar de gidsen
Gids Laatst gecontroleerd: oktober 2026 5 min. leestijd

Toegankelijkheidsverklaring: wie heeft er een nodig?

Overheidsinstanties moeten een toegankelijkheidsverklaring publiceren. Veel bedrijven moeten informatie publiceren over hoe hun dienst aan de toegankelijkheidseisen voldoet. Die twee regels zijn niet hetzelfde. Hier lees je wie wat nodig heeft, wat erin staat en hoe je het actueel houdt.

Deze tekst is geen juridisch advies
Hij vat de EU-teksten en de Duitse en Poolse wetten voor bedrijven in gewone woorden samen. Deze gids beschrijft het Duitse en Poolse recht en het EU-recht; in andere landen kunnen de regels afwijken. Stand van zaken: 30 oktober 2026. Wetten en richtsnoeren veranderen, en nationale wetten voor overheidsinstanties voegen regels toe die deze tekst niet behandelt. Weet je niet zeker wat voor jou geldt, vraag het dan aan een advocaat of aan de bevoegde autoriteit.

Twee regels, twee documenten

Overheidsinstanties: volgens Richtlijn (EU) 2016/2102 moeten zij voor hun websites en apps een gedetailleerde, volledige en duidelijke toegankelijkheidsverklaring opstellen en regelmatig bijwerken. Die moet in een toegankelijk formaat zijn en het model volgen uit Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/1523 (art. 7, lid 1).

Bedrijven: volgens de Europese toegankelijkheidswet, Richtlijn (EU) 2019/882, stellen dienstverleners informatie op over hoe hun dienst aan de toegankelijkheidseisen voldoet (art. 13, lid 2, en bijlage V). Die hoort in de algemene voorwaarden of een gelijkwaardig document, in schriftelijke en mondelinge vorm, toegankelijk voor personen met een handicap, zolang de dienst wordt aangeboden. Duitsland vraagt dit in § 14 BFSG met bijlage 3, Polen in art. 32 lid 2 punt 1 van de wet van 26 april 2024. Wie er überhaupt onder valt, leggen we uit in onze gids over de toegankelijkheidswet voor kleine webshops.

Overheidsinstanties: wat het EU-model vraagt

  • Nalevingsstatus: volledig, gedeeltelijk of niet in overeenstemming met de genoemde norm of wet. De eerste optie alleen als aan alle eisen zonder uitzondering is voldaan.
  • Niet-toegankelijke inhoud per reden: niet-naleving, onevenredige last, of buiten het toepassingsgebied van de wet. Noem waar dat past toegankelijke alternatieven en beschrijf problemen in niet-technische taal.
  • Opstelling: de datum, de methode (bijvoorbeeld een zelfbeoordeling of een beoordeling door een derde) en de datum van de laatste herziening.
  • Feedback: een link naar een manier om problemen te melden en om inhoud te vragen die niet toegankelijk is, plus een contactpersoon.
  • Handhaving: een link naar de procedure bij onbevredigende antwoorden en de contactgegevens van de handhavingsinstantie.
  • Plaats: een link op de startpagina of op elke pagina, bijvoorbeeld in de footer.

Bedrijven: wat de wetten noemen

  • EU, bijlage V: een algemene beschrijving van de dienst in toegankelijke formaten, de uitleg die nodig is om te begrijpen hoe de dienst werkt, en een beschrijving van hoe hij aan de toegankelijkheidseisen voldoet.
  • Duitsland, bijlage 3 BFSG: dezelfde drie onderdelen, plus de bevoegde markttoezichtautoriteit.
  • Polen, art. 32 lid 2 punt 1 en art. 33: dezelfde drie punten, plus informatie over de toegankelijkheid van ruimten die voor de dienst worden gebruikt of een toegankelijkheidscertificaat, waar dat van toepassing is. Voor e-commerce is de markttoezichtautoriteit de minister die verantwoordelijk is voor digitalisering (art. 38 lid 3).
  • In Polen kunnen consumenten bovendien bij het bedrijf klagen over ontbrekende toegankelijkheid. Het bedrijf moet binnen 30 dagen antwoorden (art. 35 tot 37).

De teksten voor bedrijven noemen een nalevingsstatus, bekende drempels, een contactpunt voor feedback of een datum niet als aparte onderdelen. Ze zeggen ook niet uitdrukkelijk of je moet noemen wat nog niet aan de eisen voldoet. Veel aanbieders voegen deze onderdelen toch toe en gebruiken het model voor de overheid als leidraad. Zie ze als vrijwillig, en vraag het de autoriteit als je zekerheid nodig hebt.

Een praktische opzet

Welke regel ook geldt, een verklaring waar mensen iets aan hebben, bestaat vaak uit deze onderdelen:

  1. 1Reikwijdte: welke website of app, en wie die aanbiedt.
  2. 2Status: hoe die aan de eisen voldoet, en aan welke norm of wet je hem hebt getoetst.
  3. 3Bekende drempels: elk in gewone woorden, met de reden en je plan.
  4. 4Alternatieven: bijvoorbeeld bestellen per telefoon of e-mail.
  5. 5Contact bij problemen, en de autoriteit als die moet worden genoemd.
  6. 6Datum en methode van de controle, en de datum van de laatste herziening.
Voorbeeld in gewone woorden
„Het inlogformulier van het klantaccount is niet volledig met het toetsenbord te bedienen. We willen dit oplossen vóór [maand]. Tot die tijd kun je telefonisch bestellen via [nummer].” Het EU-model geeft een vergelijkbaar voorbeeld over een inlogformulier.

Actueel houden

Overheidsinstanties moeten de verklaring regelmatig bijwerken (art. 7, lid 1, van Richtlijn (EU) 2016/2102). Het uitvoeringsbesluit moedigt een herziening van minstens één keer per jaar aan en beveelt een nieuwe beoordeling aan na een ingrijpende herziening van de website.

Bedrijven moeten rekening houden met wijzigingen in de dienst, de eisen en de normen (art. 13, lid 3, van Richtlijn (EU) 2019/882, § 14 lid 3 BFSG, art. 32 lid 2 punt 4 van de Poolse wet). In de praktijk: werk de tekst bij na een relaunch, een nieuw afrekenproces of een nieuwe betaalprovider, en telkens wanneer je een drempel oplost of vindt. Pas daarna de datum aan.

Werken met Do4U

De tool Toegankelijkheidsverklaring maakt een concept zonder AI, uit een vast sjabloon en jouw antwoorden, voor Duitsland, Polen of een ander EU-land, in het Engels, Duits of Pools. Er zijn onderdelen voor reikwijdte en aanbieder, de dienst, hoe die aan de eisen voldoet, bekende drempels, alternatieven en contact, en de markttoezichtautoriteit, elk met de bijbehorende bepaling. Je kunt de bevindingen van je eigen Toegankelijkheidscontrole of Website check overnemen.

Het sjabloon is gemaakt voor bedrijven die diensten aan consumenten aanbieden. Overheidsinstanties gebruiken beter het EU-model. Vul de plaatshouders tussen vierkante haken in voordat je publiceert. Een controle vindt technische problemen en het concept geeft je een structuur, maar of de verklaring volledig en juist is, vraagt om een handmatige controle.

Bronnen